Zomer



Nog niet de hele zomerpagina is overgezet naar de layout van de nieuwe website. Ga naar de nieuwe pagina.

Hieronder de onderwerpen waar we nog aan werken.


Klik op een knop voor meer informatie:


(met dank aan Liesbeth de Nijs voor het geleverde materiaal)

Kijk en luister naar De Vier Jaargetijden van Vivaldi

Klik op de betreffende regel

Mama mia, gratis ijsjes !!

Zomer bloemen

Zomer vruchten, fruit en groenten

Vlinders

Maar dan … die insecten !!!

Zandsculpturen

Aan het strand

Zomer uitstapjes

Zomerse recepten

 

 

Mama mia, gratis ijsjes !!

Italianen zochten al vroeg hun geluk buiten de grenzen. Tot aan de Eerste Wereldoorlog verkochten ze hun ijs in Duitsland en Centraal Europa. Daarna verlegden zij hun werkterrein naar Nederland. Maar het duurde even voordat de Nederlanders warm liepen voor de koude lekkernij. Het is ongelooflijk, maar Nederlanders moesten ooit weinig hebben van ijs.

Na de Eerste Wereldoorlog (1914 -1918) kwamen de eerste Italiaanse ijsverkopers naar Nederland. Daar bleken ze hun zoete product niet te kunnen slijten. “Wat de boer niet kent, dat vreet ‘ie niet”, ging letterlijk op. Uiteindelijk besloten ze gratis hun ijs uit te delen. Dat hielp. De zuinige Nederlanders konden het gebaar waarderen en ontdekten zo dat ijs toch wel érg lekker was.

Klik op het plaatje

Om te vergroten

IJscokar 1932

Klik op het plaatje

Om te vergroten

IJscokar Jamin

Veel grondstoffen waren na de Eerste Wereldoorlog in Nederland op rantsoen. De concurrentie was hevig en de prijzen waren laag. Om kosten te besparen gingen in diverse steden banketbakkers ertoe over zich te verenigen in zogenaamde “ijscompagnieën”. Ze kochten de ingrediënten gezamenlijk in en het ijs werd op een centrale plaats vervaardigd. Op die manier konden de toegewezen rantsoenen beter worden benut. De eerste ijscompagnie werd in 1916 opgericht in Utrecht. Andere steden volgden. De ijsverkopers werden ijscomannen bij wie je een ijsco (afkorting van ijscompagnie) kocht.

Klik op het plaatje

Om te vergroten

Kort na de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) werd een ijsje halen zelfs de populairste vorm van buitenshuis eten. De grondstoffen waren nog op de bon, waardoor een geliefde ijssalon als De Lorenzo in Utrecht maar een half uur per dag open kon.  Het was er dan zo druk dat een portier de klanten in bedwang moest houden.

Veel ijscomannen deden dit werk in de zomer als bijverdienste. Ze maakten het ijs bijvoorbeeld klaar in schuurtje. Als kind ging je dan steeds vragen wanneer er ijs zou zijn. Zodra het moment daar was snelde je er op af met bijvoorbeeld 5 cent in je knuistjes.

De ijsman

O kijk ! daar komt de ijsman aan,
De ijsman van de buurt,
Die ied’ren dag geregeld komt,
Zoolang de zomer duurt.
Zeg, hij heeft lekk’re wafels,
Van drie, van vijf, van tien,
En verder groote bekers,
Met slagroom bovendien.
Heel langzaam komt hij nader,
Hij trekt eens aan de bel,
En roept dan: “IJS MET SLAGROOM”
Die(n) roep, die(n) ken je wel !

De ijsman blijft in onze straat,
Heel vaak een tijdje staan.
Hij weet wel waar z’n klanten zijn,
Ziet heusch z’n menschen aan.
Z’n wafels moet je proeven,
Die groote… die van tien?
Met zóó dik ijs ertusschen
Een pond wel haast misschien.
Hij blijft op ‘t hoekje wachten,
Hij trekt eens aan de bel,
En roept dan: “IJS MET SLAGROOM”
Die(n) roep, die(n) ken je wel !

O kijk! daar gaat de ijsman weer,
Een and’re straat nu in.
Wij allen hebben ijs gehad,
En dat was naar ons zin!
In d’and’re straat zijn kind’ren,
Die nu aan ‘t smullen gaan,
Want ‘t heerlijk ijs met slagroom,
Trekt alle kind’ren aan.
Heel langzaam gaat hij verder,
Hij trekt eens aan de bel,
En roept dan: “IJS MET SLAGROOM”
Die(n) roep, die(n) ken je wel !

X

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat u onze website zo goed mogelijk beleeft. Als u deze website blijft gebruiken gaan we ervan uit dat u dat goed vindt. Meer informatie

Wij gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website voor de bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken.

Sluiten