
geluidloos de schreeuw
mijn hart valt
niet waar, niet jij, niet nu
van binnen
het weten
onbereikbaar
voor gekende
gebaren
een kus, een aai,
de maaltijd samen
tot straks
geliefde
de bleke stijfheid
van de leden
er niet meer zijn
het donkre gat
de leegte
eindeloos
verdwijn jij
in het witte licht?
en ik dan, liefste
laat jij
mij
alleen?