
Het leven brengt ons veel illusies,
Die steunen op een vast vertrouwen,
Maar meestal blijkt dat wat we bouwen,
Alleen maar luchtkastelen zijn.
Refrein:
Een donkerrode roos, wist mijn hart te bekoren.
Een donkerrode roos, doet me denken aan jou!
Zij vormde met haar schoonheid zachter dan fluweel
Op onze trouwdag een verrukkelijk geheel.
Een donkerrode roos, als symbool van je liefde
Een donkerrode roos, vol beloften en trouw
Maar de roos heeft gelogen,
Want je hebt mij bedrogen,
En haar pracht ging voorbij
Als jouw liefde voor mij!
Het is het noodlot van het leven,
Dat valse schijn ons kan verblinden,
Totdat we plots’ling ondervinden,
Dat alles zo heel anders is.
Refrein