
Ik denk nog heel veel aan Nieuw-Buinen: de fabriek, de brug over het kanaal.
Waar is toch gebleven, gebonk van ‘d aardappelgemaal?
Waar vroeger water was, staan nu twee rijen bomen.
De fabriek draait niet meer, het is verleden tijd.
Ik kan er nu alleen nog maar van dromen.
Het mooie van Nieuw-Buinen zijn we kwijt.
NV Nieuw-Buiner Glasfabrieken v/h Meursing & Co in 1919, meisjes aan het werk op de inpakkerij.