
Een zeeman die eindelijk thuis komt
Na maanden weer voet zet aan land,
Is blij als hij straks weer kan zeggen
Tot ’t meisje, dat wuift aan de kant:
Refrein:
Vaarwel mijn liefste, ik kom weer gauw,
Vaarwel, tabé, ik kies weer zee,
De zee, die blijf ik trouw.
Waar hij ook komt in de wereld,
Waar ook in haven en stad,
Steeds, als z’n schip weer gaat varen,
Dan zegt hij tot iedere schat:
Refrein
Een zeeman heeft, net als een ander
Ook bij het afscheid verdriet,
Niet als hij zijn vrouw of zijn meisje,
Maar als hij de zee niet meer ziet.
Refrein