Home / Poezieversjes / Schone rozen

Schone rozen



Juffrouw treurig zat te wenen,
schreide zich de ogen blind:
Dat men altijd bij de rozen
zo veel scherpe doornen vindt.
Juffrouw vrolijk zat te lachen,
sprak: Wees toch verheugd mijn kind,
dat men altijd bij de doornen zo veel schone rozen vindt.