Home / Verhalen / Verloochen nooit je kleine Holland

Verloochen nooit je kleine Holland

Met dank aan Marry Rook voor het insturen van de tekst

muziek

Ik ben geboren in 1946 in Krimpen aan den IJssel. Er waren 3 oudere broers en een zus en in 1950 werd er nog een broertje geboren. Er werd veel muziek gemaakt door de oudere broers waarvan er twee accordeon speelden. Vader en moeder zongen graag mee en ook mijn zusje en ik kenden alle liedjes natuurlijk. De twee accordeonisten speelden bijna elk weekend wel ergens op een feest. Mijn zusje en ik werden ook weleens op het podium geroepen om te zingen. Bijvoorbeeld het lied van de Speeltuin was favoriet. Schattig toch, twee kleine meisjes die zongen bij hun grote broers. Maar wat ik nooit vergeet is het volgende:

In die tijd, jaren 50, gingen veel Nederlanders emigreren. De familie Stubbe woonde aan de dijk precies op de grens Krimpen aan den IJssel/ Krimpen aan de Lek en gingen emigreren naar Canada. Wij zijn daar ’s avonds in het donker naartoe gelopen en hebben met elkaar als afscheid staan zingen: Verloochen nooit je kleine Holland. Iedereen was in  tranen. Er zijn niet veel mensen meer in leven die daarbij waren. Maar misschien vindt iemand dit wel leuk om te lezen.