
Een ezel trok een zware vracht,
Maar vorderde slechts traag,
“Wacht, wacht,” zei z’n baas,
“Trek jij niet vlug,
Dan zal je ’t voelen op je rug,
Wie lui is, die krijgt slaag.”
Maar ’t hielp den voerman niemendal,
Dat woeste, wreede slaan,
Want d’ezel dacht:
“Trek zelf maar vriend,
Ik heb die slagen niet verdiend.”
En stokstijf bleef hij staan.