
Anna en Marietje ,
Die gingen naar de markt,
Om eiertjes te halen,
’t Was ’s morgens kwart voor acht.
Ze waren halverwege,
Verwege op den dijk,
Toen braken alle eieren,
En ’t doekje viel in ’t slijk
Ahoe ahoe ahoe ah,
Ahoe ahoe ahoe,
Ahoe ahoe ahoe aha,
Hoe ahoe ahoe.
’t Was niet om die eieren,
Maar om die schonen doek,
Die moeder pas genaaid had
Uit vader’s ouwe broek.
(Dat ‘ahoe’ moet huilen voorstellen)