
Hansje Gansje deed niet wijs
hij wou lopen op het ijs
Moeder zei ‘het draagt je niet’,
en Vader zei ‘je waagt het niet’
Maar die zelfde middag nog
deed die Hans het toch
In het eerst ging alles goed
En dat gaf ons Hansje moed
Maar daar kwam hij bij een wak,
en daar hoorde hij een krak
plons daar schoot Hans het water in
Nu had hij zijn zin
Wel kwam onze stoute guit
levend nog het water uit
Hij droop nu van het nat
hij was natter dan een kat
Dadelijk bracht men hem naar huis
wat een schrik daar thuis
Gauw werd Hans naar bed gebracht
en hij sliep de hele nacht
O wat had die Hans een spijt
van zijn ongehoorzaamheid
Nimmer deed hij zo iets weer
’t was een goede leer