
Een smidje in z’n smidse,
die zong den helen dag.
Z’n stemmetje klonk zo helder,
bij iedere hamerslag.
Hij zong zo blij van tok tok tok
Hij zong zo blij van klop klop klop
Hij zong zo lustig dan,
’t liedje van de zwarte man.
Een meisje op haar kamer
die had het lied gehoord
Haar hartje ging aan ’t jagen
bij smidjes aardig woord
Het ging zo snel van tok tok tok
Het ging zo fel van klop klop klop
Het sloeg zo teder dan,
’t liedje van de zwarte man.
Wel smidje van hierover
leer mij dat schone lied
Lief meisje ‘k zal ’t u leren
als gij mij geerne ziet
Kom zing met mij van tok tok tok
Kom zing met mij van klop klop klop.
Ze zongen samen dan,
’t liedje van de zwarte man
Het meisje werd zijn vrouwke
en hij haar beste man
En kleine kleuters kwamen
en die zongen mede dan
Ze zongen samen zo blij van tok tok tok
Ze zongen samen zo blij van klop klop klop
Ze zongen samen dan
’t liedje van de zwarte man.