
Het knechtje van Sint Nicolaas
dat is een echte klimmersbaas
Hij klimt er de hoogste schoorsteen door
en legt aan de rand zijn luist’rend oor
En hoort hij een kind dat heel niet dwingt
en bij de schoorsteen een liedje zingt
Dan lacht hij zo blij, en roept hij hoezee
en zegt voor dat kind breng ik zeker iets mee
Laatst kwam hij ook een huis voorbij
toen keek ons knechtje lang niet blij
Hij hoorde een kind dat schreeuwde net
oh nee hee ik wil nog niet naar bed
Die stoute jongen heette Piet
hij deed zijn moeder veel verdriet
Ons knechtje werd boos en riep toen: ‘boeboe’
en zei: ‘Voor dat kind breng ik zeker de roe’