Home / Liedjes / Mijn IJsselmeer

Mijn IJsselmeer

Schrijver: J. van Raayen
Componist: J. van Raayen
Jaar gepubliceerd: 1979

Er is iets dat hem zorgen baart,
hij zal ‘t voor geen goud willen ruilen
Zijn water wordt straks Markerwaard
en hij voelt dat hij bijna moet huilen.
Met een traan op z’n ouwe gezicht,
kijkt hij machteloos over zijn zee.
Met z’n blik op een botter gericht,
vaart hij dan in gedachten weer mee.

[Refrein:]
Mijn IJsselmeer, mijn Zuiderzee van weleer.
Mijn IJsselmeer, vaak ben je rustig soms ga je te keer.
Mijn IJsselmeer, je gaf veel en soms nam je weer.
Mijn IJsselmeer, straks gaat er geen schip maar verkeer.

Hij ziet weer zijn vader aan ’t roer,
hij weet nog hoe hard het kon waaien.
En steeds stond zijn jongere broer
met moeder hem dan uit te zwaaien.
Al was dan de vangst ook wat slecht,
dan dacht ie misschien lukt het morgen.
Van de zee werd geen kwaad woord gezegd,
op het water vergat ie zijn zorgen.

[Refrein]

Hij staart in een waas voor zich uit
en hij zit met zijn handen gevouwen.
Kent op zee iedere golf, elk geluid,
hij is van die plaats veel gaan houden.
Dan bidt hij heel zacht lieve heer,
laat dit stukkie toch alstublieft blijven.
Er zijn polders genoeg in dit meer,
mag er ook nog een zeilscheepje drijven.

[Refrein]



Beluister dit lied, uitgevoerd door Oetze Verschoor (1979), op YouTube:


Download hier de bladmuziek (met dank aan shantykoor “Op Koers” uit Gorssel voor het toesturen).