
Mijn dromen volgen u mijn jongen
ver over ‘t verre watermeer
God dank mijn ogen bleven helder
en zie ik krabbele nog wat neer
Al dreigt de kou blijf bij uw kolen
Uw peetje beeft niet als een riet
Mijn borst is nog een harde koffer
Ik sterf nog niet
Wanneer in huis de vreugde schatert
Wanneer er droef gezwegen wordt
wordt ook voor u een glas gedronken
wordt ook voor u een traan gestort
Wij weten immers beste kerel
Gij denkt in Congo ook aan ons
Gij ook bidt gaarne voor uw Peetje
een vader ons
De fiere lessen niet vergeten
die ‘k U zo’n menig malen gaf
Uw Peetje ik en zij uw Meetje
Het zal haar troosten in het graf
Pas op uw plichten trouw vervullen
Het geldt uw eer, uw vaderland
Ik hoop gij zult nog eenmaal klimmen
tot commandant
En keert gij eindelijk, eindelijk weder
met drie, vier kruisen op de borst
De bruine handen vol geschenken
vraag dan verlof aan uwen vorst
Snelt toe, omhels, drinkt uit, knielt neder
vertel ons waar, en wie, en hoe
en sluit en sluit uw dierbaar Peetje
dan de ogen toe