
Sinter Mertes veugelke
haet ein roëd wit keugelke.
Haet ein blauw stertje,
van je hoepsa Sinter Merte.
Vandaag is ’t Sinter Merte,
morrege Sinter Krökke.
Dan kòmme die gooje herte,
die hadde zo gaer ein stökske.
Hauw maar op körrefke,
Sinter Mertes körrefke.
Hölt, hölt, hölt,
en ’s winters is ’t kald.
Hoera, hoera, waat hebbe de boere ein laeve,
hoera, hoera, waat hebbe de boere ein pret.
En Mieke de woep zoot op de stoep,
en leet der eine vleege.
Mieke de woep zoot op de stoep,
en leet der eine goan.
Hoera, hoera, waat hebbe de boere ein laeve,
hoera, hoera, waat hebbe de boere ein pret.
En Sinte Merte dee kan neet koume
Want dèh heit unne kromme poët
En doa moote wee um beije
Anders geit Sinte Merte doëd
Houtje op ’n körrefke
Sinte Mertes körrelke
Holt holt holt
En ’s winters is ’t kald