Gedicht over een opa en kleinkind, die zijn zakhorloge wilde erven als hij stierf. Maar het kleintje haalde het niet.
Dit gedicht stond in mijn oude boekje en heb het op school geleerd groetjes Cor Heuvelmans
Het geschenk – Rosalie Loveling
Hij trok het schuifke open, Het knaaoje stond aan zijn zij, En zag het uurwerk liggen: Och grootvader, geef het mij!’
Ik zal ’t u wel eens geven, Toekomend jaar misschien, Als gij wel leert en braaf zijt,’ Zei de oude, we zullen zien’
‘Toekomend jaar!’ sprak ’t knaapje, O grootvader, maar dan zoudt Ge lang reeds kunnen dood zijn!’ Ge zijt zoo ziek en zoo oud;
En de oude man stond te pijnzen; En hij dacht: het is wel waar!” En zij lange vingren streelden Des knaapjes krullend haar
Hij nam het zilveren uurwerk En de zware keten er bij En lei ze in de gretige handjes. ’t komt nog van uw vader,” sprak hij
*** *** Daar was een grafje gedolven De scholieren stonden er rond, En een oude man boog met moeite nog een knie naar de grond
Het koele morgenwindje Speelde om zijn haren zacht; Het gele kistje zonk neder… Arm knaapje, wie had dat gedacht!
Hij keerde terug naar zijn woning, De oude vader en weende zoo zeer, En lei het zilveren uurwerk In ’t oude schuifken weer.
Misschien bedoelt u het gedicht dat hier op onze site staat? https://seniorplaza.nl/gedichten/de-opa-en-zijn-kleinkind/ Mieke – SeniorPlaza
Dit gedicht stond in mijn oude boekje en heb het op school geleerd
groetjes
Cor Heuvelmans
Het geschenk – Rosalie Loveling
Hij trok het schuifke open,
Het knaaoje stond aan zijn zij,
En zag het uurwerk liggen:
Och grootvader, geef het mij!’
Ik zal ’t u wel eens geven,
Toekomend jaar misschien,
Als gij wel leert en braaf zijt,’
Zei de oude, we zullen zien’
‘Toekomend jaar!’ sprak ’t knaapje,
O grootvader, maar dan zoudt
Ge lang reeds kunnen dood zijn!’
Ge zijt zoo ziek en zoo oud;
En de oude man stond te pijnzen;
En hij dacht: het is wel waar!”
En zij lange vingren streelden
Des knaapjes krullend haar
Hij nam het zilveren uurwerk
En de zware keten er bij
En lei ze in de gretige handjes.
’t komt nog van uw vader,” sprak hij
*** ***
Daar was een grafje gedolven
De scholieren stonden er rond,
En een oude man boog met moeite
nog een knie naar de grond
Het koele morgenwindje
Speelde om zijn haren zacht;
Het gele kistje zonk neder…
Arm knaapje, wie had dat gedacht!
Hij keerde terug naar zijn woning,
De oude vader en weende zoo zeer,
En lei het zilveren uurwerk
In ’t oude schuifken weer.
Misschien bedoelt u het gedicht dat hier op onze site staat? https://seniorplaza.nl/gedichten/de-opa-en-zijn-kleinkind/
Mieke – SeniorPlaza