House of the Rising Sun van The Animals uit 1964 geldt als een van de meest iconische herinterpretaties in de popgeschiedenis, waarin een traditionele folkballad verandert in een rauwe, elektrische klaagzang. De dramatische orgelpartijen en de doorleefde stem van Eric Burdon geven het nummer een intensiteit, die de Britse beatboom een donkerder randje gaf. Met zijn hypnotiserende opbouw en tijdloze thematiek groeide het uit tot een wereldwijde klassieker, die generaties blijft fascineren.

Het origineel
Het originele lied is van Clarence Ashley & Gwen Foster: Rising sun blues uit 1933. Ashley is een rondreizende muzikant en Foster een mondharmonicaspeler. Samen maken ze de oudst bekende opname van het lied.

Alan Lomax maakt van vele traditionals een eerste opname. Hij neemt in 1937 met een jonge Georgia Turner een versie op, die vooral qua tekst als blauwdruk geldt voor de honderden latere versies.

Toch is het lied ouder, want hierboven gaat het alleen om geregistreerde opnamen. Waar en wanneer het volkswijsje is ontstaan, is onduidelijk. Vermoedelijk stamt de melodie uit de 17e of 18e eeuw. De tekst zou in de 19e eeuw zijn ontstaan.

Welk huis?
Het is interessant om te weten waar het lied over gaat. Want naar welk huis in New Orleans wordt nu verwezen? Het ene verhaal refereert aan een bordeel, dat in 1822 zou zijn afgebrand. Een andere versie gaat over een vrouwengevangenis, waar een ronde koepel in het dak de eerste zonnestralen door liet. Het dichtst bij de waarheid zat Ted Anthony misschien wel, hij deed jarenlang onderzoek naar de oorsprong en verwerkte dit in het boek Chasing the Rising sun. Hij denkt dat het huis geen specifiek gebouw was, maar een metafoor of verzamelnaam voor een plek van verderf.

Meer voorlopers
The Animals hadden meer voorlopers, die een versie van het lied uitbrachten. Zo was er broadway-ster (met een opvallend tragische levensloop) Libby Holman, die met de zwarte folkzanger en gitarist Josh White een sterke versie opneemt. Opvallend, vooral omdat het in 1942 nog érg ongebruikelijk is, om als blanke vrouw het podium te delen met een donkere man. Vele folk- en bluesartiesten als Leadbelly (1944), Pete Seeger (1958) en Joan Baez nemen ook een eigen versie op.

Van Ronk, Dylan and The Animals
Nina Simone nam ook een versie op, maar de grote inspiratie voor The Animals kwam van Dave van Ronk. Deze zanger, met zowel jazz- als bluesroots, is als het ware een mentor voor een nog jonge Bob Dylan. Als van Ronk ‘The house..’ een sterke gitaarsound meegeeft in 1961, duurt het niet lang voordat Dylan zijn versie opneemt. Maar de populariteit van de laatste doet een sterk balende Van Ronk besluiten het niet meer te spelen. Men dacht immers dat híj het van Dylan geleend zou hebben. Toch kon Dylan het nummer ook niet lang spelen, mensen zouden inmiddels denken, dat hij het af had gekeken bij The Animals.

The Animals (met zanger Eric Burden, toetsenist Alan Price, gitarist Hilton Valentine, basgitarist Chas Chandler en drummer John Steel) maken natuurlijk de meest memorabele versie, die (erg ongebruikelijk voor een single uit die tijd) 4,5 minuut duurt. Alan Price krijgt de credits als arrangeur, vanwege het sterk staaltje orgelwerk. Sterker nog, het was de eerste (Hammond-)orgelsolo in de popmuziek.

Lees de tekst van het lied
Dit is de liedtekst, zoals The Animals het zongen:

There is a house in New Orleans
They call the Rising Sun
And it’s been the ruin of many a poor boy
Dear God, I know I was one

My mother was a tailor
She sewed my new blue jeans
And my father was a gamblin’ man
way down in New Orleans

And the only thing a gambler needs
is a suitcase and a trunk
And the only time he’s satisfied
is when he’s a drunk

Oh, mother, tell your children
Not to do what I have done
To spend your lives in sin and misery
in the house of the rising sun

I got one foot on the platform
and another on the train
And I’m going back to New Orleans
to wear that ball and chain

There is a house in New Orleans
They call the Rising Sun
And it’s been the ruin of many a poor boy
Dear God, I know I was one
Dear God, I know I was the one

Beluisteren
Beluister het lied van The Animals op YouTube: