
Er was eens een haveloos ventje
die vroeg aan z’n moeder een broek
Maar zijn moeder verdiende geen centen
en vader was weken lang zoek.
Ach moeder toe geef mij geen standje
er zit in mijn broekie een scheur.
De jongens op school roepen “Jantje
je billen die zien we er deur”.
Maar moeder werd ziek van de zorgen
zat stil en bedroefd in een hoek
en niemand die haar centen wou borgen
en Jantje vroeg toch om zijn broek
Toen heeft ze haar rok uit getrokken
de enige die zij bezat
en maakte van lappen en brokken
een broek voor haar enigste schat.
Nou konden ze Jantje niet plagen
nou waren zijn billen niet bloot
Maar voor hij zijn broekie kon dragen
ging moeder van narigheid dood.
Ze stierf van ’t sjouwen en slaven
vervloekt en verwenst door haar man
Toen Jantje haar mee ging begraven
toen had hij zijn broekie pas an