Begrafenis op zee

L.J. Kort - 14-07-2014










Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *




3 reacties

  1. De straatzangers:

    De vloot van de vissers ligt stil vaart niet uit
    ’t Is stil in het dorpje aan zee
    Droef staart de visser nu naar zijn schuit
    Want die telt niet meer mee

    Arme stoere vissers, missen nu het brood
    Ontworsteld steeds aan de baren
    Vaak met een wrakke boot
    Arme stoere vissers, op de zee gegroeid
    Hun goud der zee werd uitgeroeid
    Dat is vissersleed

    De visser hij zit in het mooi Volendam
    Met handen nu werkeloos stil
    Wou dat de tijd van vertrek weer kwam
    Omdat hij varen wil

    Arme stoere vissers, missen nu het brood
    Ontworsteld steeds aan de baren
    Vaak met een wrakke boot
    Arme stoere vissers, op de zee gegroeid
    Hun goud der zee werd uitgeroeid
    Dat is vissersleed

    Je kunt het lied ook beluisteren:
    https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=RaZvwXNzsfs

  2. Helaas niet, maar overigens ook mooi.
    Dat van begint als volgt:

    Boontje Poontjes was zijn naam,
    als Blauwe Tinus kreegie faam, omdat hij zoop als een vergiet,
    Zijn moeder stierf van verdriet,

    Verder ben ik hte kwijt, het eindigt met de door van Tinus
    Ik heb vanaad de hele dag gezocht want ik heb of had het gedichtje op papier en ik erfde het van mijn Vader, die ook gevaren heeft en ook wel een borreltje lustte.

    Ik ga door met zoeken en als ik het vind zend ik het u ook, geef maar vast uw emailadres op.
    br,g.r

  3. Bedoelt U dit gedicht?

    Begrafenis op zee

    Aan de Bretonse kust een droom.
    Wij liggen slapend wit en dood
    in het winters grijze zeegebied.

    Er komen sterke boerenjongens
    en ernstige meisjes, het haar gebonden.
    Er klinkt een vroom en droevig lied.

    Gezang en mist. De golven roepen.
    Eerbiedig en met tranen, bloemen,
    Bergen ze ons in een rode boot.

    De ijzige orkaan dreunt wild.
    Het water grijpt ons rode schip.
    Daar gaan wij slapend, wit en dood.

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat u onze website zo goed mogelijk beleeft. Als u deze website blijft gebruiken gaan we ervan uit dat u dat goed vindt. Meer informatie

Wij gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website voor de bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken.

Sluiten