bruiloft van Geurt Harmsen

H. van Gelder - 19-10-2021


Type: versje

Het is een verre jaar nog pas,
dat bruiloft van Geurt Harmsen was.
Maar noe al te tie roazend spied.
Zien wieg wordt kwaaierik alle doagen

en verder weet ik het niet goed.








Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *




1 reactie

  1. Met deze reactie is een bijlage meegestuurd. SeniorPlaza stuurt deze per e-mail aan de betrokkenen:  Een-aorig-misverstand.jpg

    Hallo H.
    Dit is inderdaad een heel leuk iets.
    Hier beneden de tekst voor je en ook in de bijlage.
    Het staat ook hier op de site.
    https://seniorplaza.nl/oproepen/bruiloft-7/
    Met een vriendelijk groet,
    Henk.

    B.V. Meurs – Een aorig misverstand

    Het is een verrel jaor nog pas
    Dat ’t bruiloft bij geurt harmsen was
    En nou al het ie raozend spiet
    Went om we rejen wit ie niet
    Z’n vrouw wordt kwooier alle daogen
    En doet hem niks dan sarren plaogen

    En of ie gek zich prakkeziert
    En wat ie ok mee haar probiert
    En of ie hè zeit of wablief
    Ze is een kruis da lelik wief
    Kum daocht ie ik zal ut toch mar waogen
    En gao pastoor z’n raod is vraogen

    Mins [zee pastoor] daor hedde ut nouw
    Ik zee oe nim haor nie tot vrouw
    Ze deugd nie, geleuf me beste vriend
    Ge sloeg min raod toen in de wiend
    Kiek wilde oew lot nie meer beklaogen
    Dan motte oew kruis geduldig draogen

    Is ‘t aanders nie? [zee weer de boer]
    Al valt ’t noch zo zwaor ,zo zoer
    Ik zal ’t draogen! verwed mien kop!
    Hier gift pastoor de haand er op
    Geet weg en repetiert bij vlaogen
    Ik moet min kruis geduldig draogen

    En krek dat ie z’n huis in kwam
    Daor spuugde ze weer vuur en vlam
    Hierrr zeet ie en pakte z’n wief
    Met stevige armen om ‘t lief
    En nimt z’n kruis op om te draogen
    Gelukkig da gin meensen ’t zagen

    Lang draogt ie haor de deel in ’t rond
    Zij raost da’t schuum stuug op d’r mond
    Eerst toen heur kwaodheid was gedaon
    Mocht ze op heur eigen been weer staon
    Wa keek ze omthutseld en verslaogen1
    Geduldig zeet ie mot ik oe draogen

    Nog eens maar is ze kwaod gewest Dè was toen op ‘t allelest
    Went net precies as de eerste keer
    Nam ie z’n kruis en droeg ‘t weer
    Sinds wier ze beter alle daogen hie had gin kruiske meer te draogen

X

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat u onze website zo goed mogelijk beleeft. Als u deze website blijft gebruiken gaan we ervan uit dat u dat goed vindt. Meer informatie

Wij gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website voor de bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken.

Sluiten