Geen troostende woorden kunnen vinden

Henk van der Sluis - 01-03-2022


Type: versje

Omdat er geen troostende woorden gevonden konden worden,
was de wens dat de golven uit de zee met zoveel troost op het strand uitrolden.
Golf na golf met een overvloed aan helende troost voor iemand die dat nodig had.

Helaas zijn we dit gedicht kwijtgeraakt. Wie, o wie kent dit gedicht? Het was mogelijk een beetje poëtisch.








Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *




2 reacties

  1. De reactie van dhr. Arnold Poortinga was bedoeld voor een andere oproep, heeft hij ons laten weten. Deze is dus verkeerd geplaatst.
    Mieke – SeniorPlaza

  2. Arnold Poortinga

    Kindjes laatste wens (Kees Pruis 1889-1957)

    Je zult verwonderd zijn als j’in dit schrijven
    Het handschrift van je vroeg’re vrouw herkent
    ‘t Is nu zes jaar na d’uitgesproken scheiding
    Je bent natuurlijk aan mijn schrift ontwend!
    Ik schrijf niet voor mijzelve
    Ik doe een plicht als moeder en als mens
    Als ‘k je nog eens aan mijn bestaan herinner
    Vervul ‘k ons beider kind zijn laatste wens!

    Zo is’t gebeurd: hij is uit school gekomen
    En klaagde: “Ma, ‘k heb hoofdpijn, ik ben zo moe!”
    ‘k Was ongerust, hij was nooit sterk, dat weet je
    En ‘k bracht hem daad’lijk naar z’n bedje toe
    ‘k Heb wekenlang de dood z’n prooi bestreden
    En handenwringend voor mijn kind gestaan
    ‘k Heb meer dan ik verdragen kon geleden
    Helaas! Hij is toch van mij heen gegaan!

    Hij kon zo dikwijls droevig zitten peinzen
    Wanneer de jongens uit dezelfde klas
    Hem zoveel liefs vertelden van hun vaders
    Hij vroeg mij dan waar of zijn vader was
    ‘k Heb jouwentwil dan altijd maar gelogen
    Hem zeggen dat jij slecht was vond ik wreed
    Ik schaamde mij dan voor mijn eigen jongen
    En zei hem dat jij verre reizen deed!

    Als ik hem van z’n vader moest vertellen
    Heb ik, al deed ik mij dan zelf geweld
    Om niet te doden ‘t kind z’n mooi’ illusies
    Jou als een brave vader voorgesteld
    Zo hield ie dus z’n mooi’ herinneringen
    En op z’n sterfbed vroeg mijn kleine schat
    Of ik je in een lange brief wou schrijven
    Dat hij je altijd heeft liefgehad!

    Hij zei me nog dat hij voor jou zou bidden
    Wanneer hij kwam bij Onze Lieve Heer
    Toen heeft hij zacht je naam nog uitgesproken
    Toen nog een kus… en ‘t kindje was niet meer
    Ik stuur je hierbij nog z’n laatste portretje
    En nog een lokje van z’n blonde haar
    Ik deed m’n plicht en heb ‘k je leed berokkend
    ‘t Was toch ons kind, vergeef ‘t mij dan maar!

X

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat u onze website zo goed mogelijk beleeft. Als u deze website blijft gebruiken gaan we ervan uit dat u dat goed vindt. Meer informatie

Wij gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website voor de bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken.

Sluiten