Voor oudjes

Bep Loots - 22-08-2014


Type: voordracht

Ik wil graag wat grappige verhaaltjes vertellen, ik werk als vrijwilligster in een verpleeghuis.








Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *




4 reacties

  1. De erst lokkemotief
    nou ‘kheb em gezien heur! de lokkemotief
    nog vuul ik de griezel er van deur mien lief
    zo’nmonster mein ik,zo’naoklig masjien
    Is nooit ien et derpop en karmis gezien
    Nee liever nog zie,ik,al kost et ook meer
    Een zeemarremin,drommedaris,of beer1

    We stoengen van mergen bij ;t wachthuus aan ’t hek
    Onze erbeiêr janen dan ik,zei de gek
    Pas op riep de wachtbaos, meteen komt ie er aon
    Al is ie nog wel en kwartier hier vandaon!
    En krek dat ie ’t zeit,loer ik efkes op zij
    Verrechtig,daor kwam ie al dichterbij

    En aorigheid was et te zien in de vert,
    Hoe dichter ie bij kwiem.hoe groter ie werd
    Hie dampte uut z’n piep witte rookwolken uut
    En gromde toezoers;uut en vuut! uut en vuut!
    ‘kiek um d’r was niks,gene kraoi ,op den weg
    ,,rij deur maar!zo riep ik;en met da ‘ket zag,

    Daor geft ie en schraow,da verdekselde ding
    Da;k meinde ,da heuren en zien me verging
    He rit wa geraos, ‘k docht de grond zakt ieneen!
    ‘k zag schiemring veur de ogen,ik rilde ien de lêên
    De boom griepte ik vast ;t was precies of en douw,
    Dien’k vuulde en nie zag,mien veurruut stoten wou

    En veur da”keer aojem kos haolen,verdord
    En veur ik hem goed zien kos,daor was ie al vort!
    Het erst wa’k toen zei was :hij leefde nog Jan?
    Jao zeet ie maor jong,vralterierend bin ik er van!
    Ik ook zei ik jong,”t kan zowaor in de hel
    Nie slimmer spektaoklen,geleufde da wel?

    ‘k Geleuf ’t zeit ie ;k heb er den duuvel zien staon
    Zo’n zwarte sinjeur en et vuur porde aon!
    Zeg duuvel of weerwolf;t is krek en allins,
    Went da houw ik vol,Jan ik zet et en mins
    Um zo zonder peerd,zonder toom zonder zweep
    Zo’n waogen te sturen! zeg vat je de kneep

    B V Meurs

    bij mij in mijn schrift staat als schrijver b V Meurs
    groetjes cor
    de waorzegende kwartel

    keetje der ik noem heur toch
    Het kan me ook nie schelen
    Want Kee of Keetje
    Zo heeten er zo velen
    Da drn dan stak zich op een keer
    al in haar beste zondags kleer
    En met een paar looie treden
    En met een schemering in de leeèn
    Heur kraok net kaomerke uit op straot
    veur ’t kiezen veur heur levensstaot

    M H pastoor zo sprak ze en zuchte ze
    Mijnheer pastoor zo sprak en kuchte ze
    Ge zult nie raoien wat ik kom doen
    heur hartje zonk haast in haar schoen
    Louwie den zoon van Dirk verkouwen
    Gij eigens hebt hem nog gedoopt
    Die hee gevraogd mee mien te trouwen
    toen sloeg ze d;r oogskens nedrig neer
    Ze lachte en zei niks meer

    Schep moed mijn kind wees niet verlegen

    zoiets komt elke dern niet tegen [dern is meisje ]
    Zo mee Louwie ,hem ken ik terdege
    Inne biste jongen nieuwaor pastoor
    Een allerbeste door en door
    Zoo wilde gij mee Louwie gaon trouwen ?
    Och pastoor gij hegget nie goed onthouwen
    Louwie wil trouwen gaon mee mien
    Van mijn kant is het nog misschien
    Nou zou ik graog jou raod eens heuren
    Wat er van mijn kaant mot gebeuren

    Ja keetje de voorzichtigheid
    Zegt eerst wel wat u hart u zijt
    Die raod hee moeder men ook gegeven
    Maar of ik vroeg of nie om het even
    ik kwam er toch niks verder mee
    Mijn hart dat zei geen ja of nee
    Als maar gold van andere kweed te spreken
    Dan zou haar niets ontbreken
    Pastoor die had haar goed doorkeken
    En daocht wat een dwaze meskesstreken

    Haar hart houd dolveel van dè jong
    Maar het jawoord wil niet van haar tong
    Maar ik vang haar in haar eigen strik
    Hij orakizeert een ogenblik
    En zei toen ;hoor eens beste keetje
    En krijg nou juist een goed ideetje
    een wonderkwartel heb ik daor
    In ;t voorhuis ,die zijt altijd waor
    In zulke twijfelbaore dingen
    Nou luister als ge hem hoort zingen

    Kee pak Louwie Kee pak Louwie
    Dan doe je het
    Maar zingt hij daar
    Maar zingt hij daaren tegen
    Kee pak hem nie Kee pak hem nie
    Dan laot ge het trouwen achterwege
    Gao door nou voor die kooi maar staon
    Ik moet efkes naor mijn zieken gaon
    Kee tuurt den kwartel angstig aon
    En wenst dat hij maar gauw zal slaon

    Het minste geritsel doet heur schrikken
    Als uren zijn haar ogenblikken
    Och heer wie weet hoe lang het nog duurt
    Het is wel ooit getureluurd
    Pastoor zal toch een meens nie foppen ??
    Was ;t dat ??….ze voelt heur hartje kloppen
    Heur eigen oren geleuft ze niet
    Kee pak Louwie Kee pak Louwie
    Jao Jao dè zingt ie dank oe kwartel
    Het is sund voor god ,zo ik tegenspartel
    Hard liep ze en zei Louwie heel gauw
    Jong ;t is er deur ik pak oe nou

    Een aorig misverstand

    Het is een verrel jaor nog pas
    Dat ’t bruiloft bij geurt harmsen was
    En nou al het ie raozend spiet
    Went om we rejen wit ie niet
    Z.n vrouw wordt kwooier alle daogen
    En doet hem niks dan sarren plaogen

    En of ie gek zich prakkeziert
    En wat ie ok mee haar probiert
    En of ie hè ‘zeit of wablief
    Ze is een kruis da lelik wief
    Kum daocht ie ik zal ut toch mar waogen
    En gao pastoor z’n raod is vraogen

    Mins [zee pastoor] daor hedde ut nouw
    Ik zee oe nim haor nie tot vrouw
    Ze deugd nie.geleuf me beste vriend
    Ge sloeg min raod toen in de wiend
    Kiek wilde oew lot nie meer beklaogen
    Dan motte oew kruis geduldig draogen

    Is ;t aanders nie ? [zee weer de boer]
    Al valt ’t noch zo zwaor ,zo zoer
    Ik zal ’t draogen ! verwed mien kop !
    Hier gift pastoor de haand er op
    Geet weg en repetiert bij vlaogen
    Ik moet min kruis geduldig draogen

    En krek dat ie z’n huis in kwam
    Daor spuugde ze weer vuur en vlam
    Hierrr zeet ie en pakte z’n wief
    Met stevige armen om ;t lief
    En nimt z;n kruis op om te draogen
    Gelukkig da gin meensen ’t zagen

    Lang draogt ie haor de deel in ’t rond
    Zij raost da;t schuum stuug op d;r mond
    Eerst toen heur kwaodheid was gedaon
    Mocht ze op heur eigen been weer staon
    Wa keek ze omthutseld en verslaogen1
    Geduldig zeet ie mot ik oe draogen

    Nog eens maar is ze kwaod gewest Dè was toen op ;t allelest
    Went net precies as de eerste keer Nam ie z;n kruis en droeg ;t weer
    Sinds wier ze beter alle daogen hie had gin kruiske meer te draogen
    B V MEURS

    hier nog enkele oude gedichten die je gebruiken kunt

  2. De ark van Noach

    Toen de wereld al een tedje was geborre
    Begon ’t vrouwvolk hoe langer hoe schonder te worre
    ’t Was in den têêd, da ’t mensdom begos te vermere
    En nog hil familiaer omging mee de engel des Heere
    Nou is zonnen engel ok mar ’n geschaope ding
    En ’t gebeurde soms dat ie mee de mensheid de kermis op ging
    Was da nou nen enkele keer gebeurd. ala bonheur
    Mar ’t kwaam .pedomme, host alle daogen veur
    En as ge ’t nie geleuft, dan moete ’t mar laote

    Mar al da gescharrel liep op ’t lest in de gaoten
    ’t geduld van de Heer was dan ok werkelijk op
    kaot liep ie weg mee zunnen hoed schuin op zunne kop
    Ge konnet aon ‘m zien,hij waar iets van plan
    Nao Noach ging ie, de koninklijke scheepstimmerman
    Noach zeetie ge moet mar nie verschiete
    Mar vezuipe doe ik ze allemaol de deugeniete
    Ik heb niks tegen jou of tegen oe vrouw of oe meid
    Ge gaot goed nao de kerk en ge vast op têêd

    Mar die overspeulers en die overspeulerinne
    Die zen pedomme, veur de renger nog nie binne
    Hoelang denkte te werken op ’n houtere scheut
    Rontelom dicht en mee ’n kleen achtereut
    Driehonderd el laang en veftig el brêêd,vur de mierlemoppe
    Want van al da leeft zal de ‘r twee in moette stoppe
    Gij en oe wijf en alle dieren groot en kleên
    Gelukkig mar zee Noach det nie allemaol olliefanten zêên

    Mar ’t ja Heer ok al is ’t wel aorrig
    Werke doe ik hard en in honderd jaor ist aorig
    Zo gezeed zo gedaon en Noach begon
    En honderd jaor laoter den ark beston
    ’t was weezelijk ’n prachtscheut, den Heer nao de zin
    Rontelom goed dicht en W C kes er in
    Zie zo zee de heer, nou kan ’t werk beginnen
    De scheut die is klaor, laot ze mar allemaol binnen

    Noach viet z’n fleut en blaosde er op
    En daor kwamen ze aon in volle galop
    Behalve de slakke de piere en de kakkerlakke
    Die kwamen ammel op zen dooie gemakke
    En ’t was ’n werk ’n drukte ’n lêêve
    Om al da gedierte ’n goei plekske te geeven
    De kneêne de leeuwe,de tijgers en schaop .in unnen aparte bak
    Aorige biemeeskes en daander vogeltjes op unnen tak
    Bieê, molle moerzeikers en ander kruipende dieren
    Die zaten in ’t zaand, bij de worrem en de pieren
    De olifanten en zo kwamen in ’n aparte etappe
    Zo da ze niemens anders dood zouwe trappe
    En umda ’t klêên gerei er nie vandeur zou gaon
    Heetie vliege en vlooie in ’n luciferendôôske gedaon
    Alles ging goed op z’n dooie gemak
    En iedereen stond al veur zunne voeierbak

    Bende klaor? riep den Heer en ie wees naor de boot
    En mee datie zee KIK rengerde ’t al da ’t goot
    De droppels die wogen per stuk wel unne kilo
    En ’t mensdom stond naoks as de Venus van Milo
    Ze zwomme as snoeke.errem en rêêk
    Mar ’t haolde niks eut ,ze verzope gelêêk
    De aarde was wir leeg en overal kletsnat
    En Den Heer zee,ziezo ,da hebben we wir gehad

    Veertig daogen laoter kwam de ark wir aon wal
    Noach stapte eut en ’t vee kwam van stal
    Ratten en meus han al mee de gebreukelijke zegen
    Mar de haos en de knêên han jong gekregen
    Zen ze nou ammal gezegend riep Den Heer
    Verzeupe en zo dê doe ik nie meer
    As teken da’k jullie geen van alle bedroog
    Kredde hier unne splinternieuwe Regenboog

    ————–
    Hoe het varken aan zijn staartje kwam

    toen onze lieve heer al de dieren had geschapen
    leeuwen en tygers en schapen en apen
    koeien en kippen en ezels en beren
    liepen die dieren zomaar rond zonder kleren
    Maar onze lieve heer nam lappen kwast en verf

    adam en eva keken toe vanaf een weike
    en onze lieve heer zette al de ddieren op een rijke
    en daar begon hij te toveren met allerhande lappen
    En verf zo schoon dat je het nog altijd niet kunt snappen
    hoe ieder dier apart zijn eigen kleurke kreeg
    en onze lieve heer streek zijn hele verfdoos leeg

    Ocherm het varken van ouds een echte sloeber
    was snuffelend uit de rij gelopen op den sloeber
    At blaadjes peekes en ook afgevallen vruchten
    en het werdt zo lekker dik dat het zwaar begon te zuchten
    Oei oei wat ben ik toch dik ik heb volop genoeg
    en het viel in het bos in slaap met de pootjes in de lucht

    Maar enkele uurtjes later werdt dieên arme stakker
    Van het lollig luid lawaai van de andere dieren wakker
    En jankte oei dat is waar we krijgen een lieverrijke
    van ons leve heerke en hij liep door de eiken
    en beuk en mastenbosjes naar de stee
    van adam toe,waar het opgedirkte vee

    Wat is dat? mee loeien brullen gieren
    Mee blaaten en blaffen komen door al de dieren
    Gehuppeld en gevlogen schoon in bonte kleuren
    Bekleed beklad van achteren en van voren
    En houden optocht door het lentelijk paradijs
    en ieder dier zingt mee elk op zijn eigen wijs

    Voorop het schaap in een hemd van wollen krullen
    Het jubelt bê bê bêe ik zit warm in mijn spullen
    De leeuw mee manen die hij los liet zwieren
    brult van plezier als koning van de dieren
    Den ezel is in het grijs mee en kruis op zijn rug
    Omdat hij christus eens moet dragenen dan vlug

    Den haan vol bonte pluimen kraait volop victorie
    de pauw die pronkt wijd uit mee groene en gauwe glorie
    de geit loopt blij te springen om zijn sikske
    en giegelt mê mêe mêê zot van plezier een sikske
    De kikkerduut op het laats,huppelt van pure lol
    In het strakke zwemcostuum en kwaakt zijn buikje vol

    En het varken ocharm liep gauw naar onze lieve heerke
    die al de lucht in klom,al op zijn gauwe leerke
    Oei het varken is nog bloot?-foei varken weggelopen?
    De stof is op de verfdoos leeg,ik heb nog wat knopen
    die krijgt ge op uw buik,dat lijkt wat op een jas
    en komt u luie meneer goedleven goed van pas

    Maar het varken knorde kort en liet zijn staartje hangen
    Zijn ogen werden klein,en kropen weg in zijn wangen
    verdwenen van sagrijn zijn snuit werdt als een toeter
    Zo lang van puur verdriet en het schreeuwde als een foeter
    en jankte en het gierde scherp alsof er gekieteld wier
    en ons lieve heerke kreeg meelij met het goei dier

    Hij zij kom hier en pakte het varken bij zijn staartje
    en het varken liep al gelijk een vurig paardje
    Ho Ho een beetje kalm,ik wil u wat versieren
    gij allerlelikste en nuttigste der dieren
    gij levend spekmachien zie daar en fraaie krul
    een lollige tirelatijn tot sieraad goeie sul

    Toen keek het varken om en zag zijn staartje krullen
    En het knorde van plezier en al de bonte prullen
    van haan en papegaai en pauwen was het vergeten
    dat staartje kon schoon wieberen bij het eten
    En tippelde op zijn teentjes trots als een madam
    Omdat het nog zo laat aan zo’n schoon staartje kwam

    Dit is door Felix Timmermans naverteld staat hier bij dit gedicht
    Je kijkt maar of je kunt gebruiken
    groetjes

  3. De Schildersrekening

    Een schilder die enige tijd in de kerk van………..gewerkt had ,eerst voor dagloon.en geleverd materiaal de somma van f 129,60
    Het kerkbestuur vond de gevraagde som wat hoog, en verzocht de schilder een uitgebreide rekening te overleggen met duidelijk de opgave van de uitgevoerde werken en het verbruikte materiaal.
    De andere dag ontvingen zij de volgende rekening.
    De heren kerkmeesters der parochiekerk, gelieve aan schilder Lammerstein te betalen voor levering van materiaal en voor dagloon de somma van 129,60
    Gespecificeerd als volgt
    1. De tien geboden gemoderniseerd, en gewassen f 5,35
    2. Pontius Pilatus een paar sokken aan zijn voeten geweven f 3,12
    3. De goede moordenaar terug aan het kruis genageld, en twee vingers aangezet f 2,10
    4. Tobias op reis een nieuwe paraplu meegegeven, een nieuwe riem aan zijn ransel gezet, en water in zijn kruik gedaan f 0,60
    5. De dienstmaagd van caifas gewassen f 0,60
    6. Aan de neus van caifas een paar gaatjes dichtgemaakt f 1,35
    7. De dienstmaagd van Herodus een nieuw kind gemaakt, haar rok toegenaaid, jarretels aan haar corset genaaid,en haar billen gewassen f 3,00
    8. Herodus een nieuw potverdommeke gegeven,en zijn gezicht wat verwilderd f 14,00
    9. De profeet balaan zijn jas gekeerd en zijn boord opnieuw gesteven f 14,00
    10. Wat nieuwe plooien gemaakt ,in de mouwen van de wenende vrouwen f 3,00
    11. De nagels van Gabriel verguld, zijn vleugels verzilverd, en nieuwe pennen in gestoken f 4,60
    12. De haan van Petrus een nieuwe kam opgezet, zijn sporen gescherpt, en zijn staart doen staan f 3,00
    13. Het achterse eind van Antonius zijn varken wat bijgeschuurd f 0,80
    14. Holoferius een nieuwe broek aan zijn gat gemaakt, en 13 nieuwe tanden ingezet f 6,05
    15. Een gat in de hemel toegepleisterd en blauw geverfd, de zon schoongemaakt en verguld, de maan gevernist, het vagevuur doen branden, en enkele zielen bijgemaakt f 6,00
    16. De narchansers, de berenmutsen opgewreven, en d’r blikken wat donkerder gemaakt f 2,00
    17. Den ezel van Jozef groter oren aangezet z’n staart doen wiegelen ’n floske er aan gehangen, en z’n poten beslaan f 1,08
    18. Het kleed van Herodus gezoomd, de broek van Oimcon ’n lap ingezet, en knopen aan z’n valdeur genaaid f 7,80
    19. In de hel verse antraciet geschept, den duivel zwarter gemaakt, en lucifer zijn staart doen krullen, en enkele verdoemden beter gemaakt f 4,00
    20. Bij de plagen van Egypte, de spinnenwebben afgedaan, en nieuwe sprinkhanen bijgeschilderd, en van de zeven magere jaren, de vliegenstond afgekrabd f18,60
    21. Het aangezicht van Maria Magdalena gepoederd en rood op haar lippen gedaan drie nieuwe tanden ingezet en geplombeerd f 3,00
    22. In de slingers van David een nieuwe steen gelegd, het voorhoofd van de reus gespannen, wat puisten op zijn gezicht gezet,en zijn been verzet f 7,00
    23. De waterkruik van de samaritaanse vrouw hersteld, een oor aangezet, en aan de onderkant een gat toegepleisterd f 15,50
    24. Onze aardse moeder Eva haar gat afgekrabt nieuwe lijnen geverfd, haar oogappel en haar wangen doen blozen,en de tong van haar serpent verscherpt f 3,00
    25. Adam zijn versleten tanden hersteld, zijn krom been recht gezet en zijn baard gekamd, en hem bovendien nog eens in Eva’s appel doen bijten f 11,30

    Totaal F129,60

    A Lammerstein

    —————————-
    zo was ut bij ons thuus

    goeien aovond allemaol es ut fist was bij ons thuus vroeger ,krek as hier. Van alle kaanten kwamen ze bij elkaor nie zoeveul, dèging nie bij ons in de keuken Es ut fist was kregen we spekstreuf Vroeger ging ut allemal nie zo schòòn Zeker nie as ge mee veulman waard ik gao jullie is wa vertellen van vroeger bij ons thuus Tegenworrig noemen ze dè vurdraogen toen ik geborre wier ,was ik hil jong Onze vaoder en ons moeder waren nie theus ,.die waren op ut erpelveld,mangelwortels eut doen We waren thuus mee zeuventien kender ,zeuve jong en tien meskes De leste is altij de jongste gebleven We sliepen op èèn kaomer ,mee gasmaskers op omdè we mar èèn bed han Dè was wel uns hil laastig ’t irste kend wier in bed geleed ,en as dè sliep,wier ut er wir eutgehaold en tegen de muur gezet dan was de volgende aon de beurt en zo vort Ze hebbe me ne keer un week laoten staon,vur dè ze ut in de gaoten han Onze wekker dè was unne emmer ,asie vol was dan was ut zes uuren Is ne keer hai onze vaoder hil veul gedronken toen liep de wekker om vier uur af èèn van mun bruurs was kunstenaor Die ging mee unne ouwe jas nar ut cafe, en kwam mee ennne nuuwe trug Ons moeder hoefde de luiers nooit eut te spuulen ,want wij waren mee lijnmèèl gròòtgebraocht Ze kon ze zò umschudden We moesse natuurluk hil zeunig lèève ’t Pleepapier worde aon twee kaante gebreukt Onze vader heurde nie hil goed ,we han um de oren van zunne kop gefrete Bij ons aate ze ok nie mee mes en vòrk;we din gewòòn onze mond open en ons moeder mikte ur wa in of dur neffe ons jongens hieten allemal Jan ,behalven onze frans ,die hiet hendrik Een van mun zusters vree meeunne jongen die hai mar èèn oog as ze um onder vier òògen won spreken moes ik er altij bij zèn de jongste klaogde altij van pèèn in zunne buik Ons moeder zee dan Ge mot blij zèn dè gè er inne het ,anders zun oe botterhammen in oe broek vallen mun oedste broer is 60 jaor Hij hai 61 kunne zèn mar hij is un jaor ziek gewiest ~eèn van mun zusters kekt zò schèèl ,as ze schreuwt ,lòpen de traonen over dur schaowers Mee zes jaor ging ik nar schòòl Ik kos goed mee de mister opschiete Veschaaiende klassen mocht ik tw`èè kirren doen Dander moessen alle jaor ner de volgende klas De mister vroeg unne kèèr aon men As ge twaolf gulde zchuld het bij den bakker ,tien gulden bij den slachter ,en vèèf gulden bij den gruunteboer ,hoeveul schuld hedde dan? ik zee dè weet ik nie mister want as we zoeveul schuld hebbe gaon we mistentèèd verheuzen En zò ging ut bij ons vroeger theus

    Hier wat stukjes die je kunt gebruiken

  4. Ons moeder durre schort

    Van ons moeder durre schort
    wil ik u iets vertellen
    hij is hel simpel mar zee meer
    as heel veel dure bontvellen

    ons moeder durre schort
    die was maar van katoen
    die droeg ze alle daogen
    zo was ze in heuren doen

    ons moeder droeg unne schort
    Unne bonte dur de week
    Ne witte vur de zondag
    Die dan wel deftig leek

    Ik zie ons moeder durre schort
    Mee brood ertegen aon
    Daor tikte ze un kruiske tegen
    eer zo ze nie aon ’t snijen gaon

    Ons moeder durre schort
    daor kroop ik gere onder
    als ik verleegen waar van meensen
    Of bang van hel of donder

    Onder ons moeder durre schort
    Mar dè wier ons nooit gezee
    zaat ieder jaor un kiendje
    van die zorg han wij ginne weet

    Ons moeder hee op durre schort
    al hil we luiers opgespeld
    d’n eene kleine was nog nie droog
    of van den andere war ze uitgeteld

    Mee ons moeder durre schort
    onder aon de rechtse tip
    Poetste ze onze ooren
    Of veegde ze kruimels van ons lip

    ons moeder durre schort
    was altij bij de haand
    We veegde er zelf ons snotneus aaf
    we waren vaste klaant

    in ons moeder durre schort
    de he’k nog niet verteld
    werden de boonen in gepeld
    en de eerappels in gescheld

    in ons moeder durre schort
    De waar vroeger zo gesteld
    wier op iedere vrjdagavond
    m’n bruers hun weekgeld ingeteld

    onder ons moeder durre schort
    Leefde een tevreeèn ziel
    die alles aon hierboven liet
    Ok as er wè te treuren viel

    Oner ons moeder durre schort
    zaten nie de duurste kleren
    mar klopte er un heel goei hart
    waor wij nog veul van kunnen leren

    en ons moeder me dure schort
    daor liep ze mee nar de kippen
    Gaow efkes kijken gaon
    en zo liet ze dur eieren er in glippen

    en ons moeder mee durre schort
    de boonen moeten worden afgedaon
    Gestopt in heure schort
    en zo moesten wij aon het pellen gaon

    In ons moeder durre schort
    werd ons het bidden nog geleerd
    nauw draogen ze nimmer zonne schort
    En lekt bidde hast wel verkeerd

    tegen ons moeder durre schort
    Woerd de mik nie mir geweeèn
    want as ie van de bakker komt
    dan is ie al gesneeèn

    onder ons moeder durre schort
    was ’t as kind goed vertoeven
    mar nou geleuf ik echter toch
    de’k nou nie meer zo hoeven

    Ons moeder durre schort
    daor kruip ik nie mir onder
    ik zee nie meer verlegen nouw
    Of bang van hel en donder

    Onder ons moeder durre schort
    Daor zaat gin feministe
    Mar gezag dè had ze wel
    Heur woord was ’t liste en dè wiste

    ——————–
    Kanariezaad

    Trien bereide ’t middageten toen ze dacht
    Ik heb verdraaid de soep vergeten
    Waar mijn manlief zo naar smacht
    Haastig loopt ze naar de kelder
    Om wat kool prei en seldery
    En ze heeft noch rust nog duur
    En door ’t poken
    En door ’t stoken
    ’t water zingt en ziedt op ’t vuur
    nu wat rijst er in gesmeten
    Zonder weten
    Zo gezegd zo gedaan
    Trientje grijpt een busje aan
    En aarzelt zelfs geen poosje
    Maar giet den inhoud van het doosjein den pot
    Saperlat, he wat zijn die fijne zaadjes
    Die daar drijven op het nat
    En ze kijkt ze kijkt verwonderd
    Als beteuterd “wel verdonderd
    Een verkeerde bus gevat
    Ach hoe kan een mens zo missen
    En in ’t grijpen zo vergissen
    ’t is verdraaid kanariezaad
    ’t is er in ’t is te laat
    kan een vogel daar mee leven
    ’t zal mijn man ook niet vergeten
    En wie weet dat hij het niet gretig eet”
    Jan komt binnen in zijn huisje
    Groet zin wijfje, maakt een kruisje
    Zet zich bij haar aan de dis
    Eet wat meesmuilt, denkt ’t is mis
    Hij staat op en valt aan ’t fluiten
    Schuifelt binnenhuis en buiten
    Net als een kanarievogel doet
    Schei toch uit zo roept katrien
    Hebt ge dan geen oren
    Al de buren kunnen ’t horen
    Jan spreekt niet maakt geen gehoor
    Kwinkeleert en schuifelt voort
    Dokter dokter kom eens binnen
    Onze jan verliest zijn zinnen
    Roept Katrien tot dokter blaat
    Die daar juist passeert op straat
    En de dokter stond te kijken
    Nooit sprak hij zag ik ziens gelijken
    Zeg eens vrouw bepeins u wel
    Hebt ge soms niet in zijn eten
    Enig vogelzaad gesmeten
    ‘k Heb wat in zijn soep gedaan
    Maar daardoor kan toch geen kwaad ontstaan
    Daardoor viel hij weer in ’t fluiten
    Dat zijn oren er van tuiten
    Vrouw van dat kanariezaad
    Kwam gewis hier alle kwaad
    En daarbij ‘k heb er zelf ook van gegeten
    En volstrekt niets van geweten
    Alsof ge nu een wonder ziet
    WIJFJES FLUITEN IMMERS NIET

    ——————-
    de waorzegende kwartel

    keetje der ik noem heur toch
    Het kan me ook nie schelen
    Want Kee of Keetje
    Zo heeten er zo velen
    Da drn dan stak zich op een keer
    al in haar beste zondags kleer
    En met een paar looie treden
    En met een schemering in de leeèn
    Heur kraok net kaomerke uit op straot
    veur ’t kiezen veur heur levensstaot

    M H pastoor zo sprak ze en zuchte ze
    Mijnheer pastoor zo sprak en kuchte ze
    Ge zult nie raoien wat ik kom doen
    heur hartje zonk haast in haar schoen
    Louwie den zoon van Dirk verkouwen
    Gij eigens hebt hem nog gedoopt
    Die hee gevraogd mee mien te trouwen
    toen sloeg ze d’r oogskens nedrig neer
    Ze lachte en zei niks meer

    Schep moed mijn kind wees niet verlegen

    zoiets komt elke dern niet tegen [dern is meisje ]

    Zo mee Louwie, hem ken ik terdege
    Inne biste jongen nieuwaor pastoor
    Een allerbeste door en door
    Zoo wilde gij mee Louwie gaon trouwen?
    Och pastoor gij hegget nie goed onthouwen
    Louwie wil trouwen gaon mee mien
    Van mijn kant is het nog misschien
    Nou zou ik graog jou raod eens heuren
    Wat er van mijn kaant mot gebeuren

    Ja keetje de voorzichtigheid
    Zegt eerst wel wat u hart u zijt
    Die raod hee moeder men ook gegeven
    Maar of ik vroeg of nie om het even
    ik kwam er toch niks verder mee
    Mijn hart dat zei geen ja of nee
    Als maar gold van andere kweed te spreken
    Dan zou haar niets ontbreken
    Pastoor die had haar goed doorkeken
    En daocht wat een dwaze meskesstreken

    Haar hart houd dolveel van dè jong
    Maar het jawoord wil niet van haar tong
    Maar ik vang haar in haar eigen strik
    Hij orakizeert een ogenblik
    En zei toen “hoor eens beste keetje
    En krijg nou juist een goed ideetje
    een wonderkwartel heb ik daor
    In ’t voorhuis ,die zijt altijd waor
    In zulke twijfelbaore dingen
    Nou luister als ge hem hoort zingen”

    Kee pak Louwie Kee pak Louwie
    Dan doe je het
    Maar zingt hij daar
    Maar zingt hij daaren tegen
    Kee pak hem nie Kee pak hem nie
    Dan laot ge het trouwen achterwege
    Gao door nou voor die kooi maar staon
    Ik moet efkes naor mijn zieken gaon
    Kee tuurt den kwartel angstig aon
    En wenst dat hij maar gauw zal slaon

    Het minste geritsel doet heur schrikken
    Als uren zijn haar ogenblikken
    Och heer wie weet hoe lang het nog duurt
    Het is wel ooit getureluurd
    Pastoor zal toch een meens nie foppen?
    Was ’t dat?….ze voelt heur hartje kloppen
    Heur eigen oren geleuft ze niet
    Kee pak Louwie
    Kee pak Louwie
    Jao Jao dè zingt ie dank oe kwartel
    Het is sund voor god, zo ik tegenspartel
    Hard liep ze en zei Louwie heel gauw
    Jong ’t is er deur ik pak oe nou

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat u onze website zo goed mogelijk beleeft. Als u deze website blijft gebruiken gaan we ervan uit dat u dat goed vindt. Meer informatie

Wij gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website voor de bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken.

Sluiten